Choroba Hashimoto opis

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Choroba Hashimoto, to po chorobie Gravesa-Basedowa, całkiem częsta dolegliwość związana z niepoprawną pracą tarczycy. Jak ją poznać? Jak kurować? Jeśli interesuje nas odpowiedź na te zagadnienia, warto przeczytać zapis do końca.

Choroba Hashimoto – czym jest?

Nazwa choroby pochodzi od nazwiska japońskiego lekarza, który jako pierwszy przedstawił objawy i tok schorzenia. Choroba Hashimoto to nic innego jak długotrwałego autoimmunologiczne zapalenie tarczycy. Choroba ta powiązana jest z błędami do których dochodzi w funkcjonowaniu układu immunologicznego. W uproszczeniu można stwierdzić, że na skutek błędów dochodzi do „nacierania” przez organizm tarczycy.

Niemniej nie wiadomo jaki jest tego motyw, wiadomo że występujące białko tarczycowe identyfikowane jest jako wrogie. W efekcie dochodzi do jego niszczenia. To z kolei wiedzie do upośledzenia aktywności enzymu, który odpowiada za pracę hormonów niezbędnych do poprawnego funkcjonowania tarczycy.

Choroba Hashimoto – kto choruje?

Choroba Hashimoto dotyka głównie panie w wieku średnim, jednakże może zdarzyć się również u kobiet młodszych. Jeśli jednak wcześnie zauważmy smętne objawy, wtedy bez trudu można całość nadzorować. W wielu wypadkach z chorobą tą zmagają się także dzieci.

Biorąc natomiast pod uwagę płeć, z chorobą Hashimoto borykają się głównie kobiety, rzadziej mężczyźni. Aczkolwiek zdarzają się przypadki takich zachorowań.

Prawdopodobieństwo zachorowania na chorobę Hashimoto jest większe w przypadku osób z cukrzycą typu 1. Częstsze zachorowania notowane są również u tych osób, w rodzinie których odnotowano którąś z chorób tarczycy. Zdarzają się przypadki, że matka z chorobą Gravesa-Basedowa (związana z nadczynnością gruczołu tarczowego) rodzi córkę, która boryka się z chorobą Hashimoto (wiążąca się nieodłącznie z niedoczynnością tarczycy).

Choroba Hashimoto – inne elementy ryzyka

Choć chorobę Hashimoto definiuje się jako chorobę rodzinną, istnieje wiele innych faktorów, które mogą generować schorzenie. Uważa się bowiem, że do chorób o zakresie autoimmunologicznym przyczynia się długookresowy stres, zmęczenie, predyspozycja do infekcji, a nawet kłopoty natury psychicznej.

Jak przejawia się choroba Hashimoto?

Niesłychanie często zdarza się, że choroba Hashimoto daje niezbyt jasne objawy. Wtedy bardzo łatwo ją zbagatelizować, przez co nie możemy żyć w błogiej niewiedzy, że chorujemy.

Bywa tak, że tarczyca przekształca się pod wpływem stanów zapalnych, tworząc charakterystyczne wole, co powoduje że gruczoł staje się twardy, pobrużdżony i spoisty. Niestety bardzo rzadko przejawia się to bólem, niemniej jednak niekiedy może pojawić się „ucisk gardła” czy odczucie pełności w gardle.

Bywa i tak, że choroba Hashimoto występuje wraz z zanikiem tarczycy. Gruczoł zaczyna produkować zwiększone ilości hormonów po to, aby po upływie kilku miesięcy, a nawet lat przeistoczyć się w niedoczynność tarczycy. W owym czasie pojawiają się symptomy, które powinny nas zaniepokoić. Kwalifikuje się do nich: uporczywe uczucie senności, wahania nastrojów, kłopoty z koncentracją i pamięcią, szorstkość i suchość skóry, obfitymi miesiączkami. Czasem choroba przejawia się bólem stawów i mięśni, zatwardzeniami, czy też tyciem mimo typowego apetytu.

Jak widać są to objawy, które mogą wskazywać z pozoru błahe przypadłości. Przeto też powinniśmy być uważni, by nie okazało się, że choroba jest w pełni rozwoju.

Jak zidentyfikować chorobę Hashimoto?

By mieć pełne przekonanie, że wszystkie charakterystyczne ślady to symptomy niezagrażających dolegliwości, warto przeprowadzić stosowne badania. Podstawą jest bez wątpienia wizyta u endokrynologa – eksperta od gruczołów, hormonów. Chorobę Hashimoto specjalista jest w stanie zidentyfikować na podstawie badania palpacyjnego. Jednakże warto opatrzyć je o dodatkowe badania.

Podstawą jest oczywiście zdefiniowanie poziomu tyreotropiny (TSH) – hormonu przysadki mózgowej, które odpowiedzialny jest za poprawne kierowanie pracami gruczołu tarczowego. Jeśli wyniki badań sygnalizują na podwyższony poziom TSH, może to świadczyć o niedoczynności tarczycy. Jeśli podniesiony poziom TSH towarzyszy przeciętnemu bądź obniżonemu poziomowi hormonów tarczycy, a pacjent nie przyjmuje leków wywołujących niedoczynność, nie miał operacji tarczycy oraz nie była poddana leczeniu radioaktywnym jodem, jest chory na niedoczynność gruczołu tarczowego wywołanego chorobą Hashimoto.

W celu uzasadnienia diagnozy, specjaliści przepisują wykonanie pomocnych badań. Umożliwiają one określić obecność przeciwciał gruczołu tarczycowego.

Jak leczyć?

W szczególności trzeba zachować czujność. Wskazane jest mieć świadomość, że systematyczne badanie tarczycy jest w stanie odkryć początki choroby. Specjaliści rekomendują, by badanie polegające na oznaczeniu poziomu TSH i hormonów tarczycy robić już od 20 roku życia, a później powtarzać je co kilka lat.

Jeżeli zostanie określona niedoczynność gruczołu tarczowego, dopiero zaleca się zażywanie substytutów tyroksyny, których zamiarem jest wyrównanie stanu hormonów tarczycowych.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*